Wendy Vuijk over haar werk als verzorgende IG

‘Sinds 2000 werk ik bij Stichting Humanitas, dus ik tik de kwart eeuw aan. En al die tijd op dezelfde locatie: verpleeghuis Akropolis in Rotterdam'.

Ik ben daar als 17-jarige terechtgekomen. Met het idee van: voor eventjes. In 2010 haalde ik mijn diploma verzorgende IG niveau 3 en nu zijn we weer vijftien jaar verder. Waarom? Het is gewoon het mooiste beroep dat er is.’

‘Ik woon met mijn man in Capelle aan den IJssel. We hebben twee dochters. Eentje van vier en eentje van acht. Vooral met die kleine heb ik soms íets minder geduld dan met de bewoners van Akropolis… Zonder gekheid: geduld is heel belangrijk in mijn werk. Je kunt van alles leren, katheters plaatsen en medicatie verstrekken, maar het menselijke gedeelte niet. Je weet van jezelf of je ’t hebt. Compassie. Iemand kan ineens omslaan, dat je denkt: wat gebeurt hier nou? Daar moet je mee om kunnen gaan.’
 

‘Voor mij voelt naar mijn werk gaan echt een beetje als thuiskomen. Met z’n allen verleen je de zorg dag en nacht. Het team is ook heel divers, qua nationaliteit, achtergrond, ervaring en levensfase. Met de meesten werk ik al jaren samen. We hebben aan een half woord genoeg. We pakken taken voor elkaar op. Het team staat voor elkaar klaar, daar kun je op rekenen.’

‘Ik heb overal in Akropolis gewerkt en veel ervaring opgedaan. Maar het liefst ben ik op de somatische afdeling. De mooiste zorg om te geven. Hier ligt mijn hart en daarom werk ik al dertien jaar op dezelfde etage. Hier komen ouderen met lichamelijke klachten, hoewel ze ook vaak in de war zijn. Ik probeer het verschil te maken, hoe klein ook. Met een praatje.

Een lolletje. Door de persoon werkelijk te zien.’

“Met haar beleven we prachtige momenten.”

‘Zo is er één dame… Als ik binnenkom, dan krijg ik al de slappe lach. Zij lokt dat bij ons uit. Tranen over onze wangen, om niks eigenlijk. Ze is 85, voormalig lerares, heel intelligent. Ze heeft een prachtig gevoel voor humor. Met haar beleven we gouden momenten.’

'Bij Stichting Humanitas heb je bewoners uit alle lagen van de bevolking. Ik kies bewust om hier te werken en niet voor zo’n particuliere organisatie te werken. Hier kun je jezelf zijn. Teamleiders staan voor je open en artsen kijken niet op je neer, integendeel, iedereen is gelijk. Of ik het werk kan aanraden? Ja dus. Als je de juiste eigenschappen hebt. Ik wil ‘t in ieder geval de rest van mijn leven blijven doen.’